http://www.traileraddict.com/emd/669

Amerykańska sekretarz stanu Hillary Clinton ogłosiła WZNOWIENIE dialogu z Bractwem Muzułmańskim. Bractwo powitało tę deklarację z zadowoleniem. Niektórzy oburzają się na to, że USA weszły w konszachty z "największym wrogiem naszej cywilizacji", czyli "islamofaszystami" (kretyńskie określenie). Problem jest taki, że USA wcale nie postrzegają islamskich fundamentalistów za swojego pierwszorzędnego, egzystencjalnego wroga. I mają poniekąd sporo racji.

Jeden z historyków zwrócił uwagę, że Północ prowadziła wojnę secesyjną z jedną ręką schowaną za plecami. Gdy Południe walcząc o przeżycie mobilizowało wszystkie zasoby, wielu młodych mężczyzn z Północy nie służyło w armii. Druga wojna światowa – dla europejskich potęg krańcowy wysiłek, była dla Stanów Zjednoczonych głównie czasem prosperity. Zimna Wojna? Śmiech na sali. Jak to ujął Robert Kiyosaki: Sowieci utrzymywali się przy życiu jedynie dzięki technologiom, które pozwoliliśmy im ukraść, a tak sami niczego nie potrafili wymyśleć…

A teraz spójrzmy na Bractwo Muzułmańskie, islamskich fundamentalistów, a nawet na cały świat islamu: Czy ta schyłkowa cywilizacja, zdolna jedynie do korzystania z wynalazków Zachodu, stanowi egzystencjonalne zagrożenie dla USA? Czy rozpieprzenie dwóch wieżowców w poważny sposób uszczupliło potęgę USA? Do ilu zamachów terrorystycznych doszło na amerykańskiej ziemi po 11 IX 2001 r.? Ilu żołnierzy trzymają w Afganistanie – śmiesznie mało i już się wycofują… Radykalny islam to problem dla Izraela, Indii, Rosji a przede wszystkim dla Europy Zachodniej – która się sama podkłada islamskim fundamentalistom w imię politycznej poprawności. Ale amerykańscy politycy nie postrzegają hydry muzułmańskiego terroryzmu jako stugłowego smoka, ale jak szczura. Są więc niezmiernie elastyczni w swojej bliskowschodniej polityce utrzymując na przemian dobre kontakty  z Izraelem jak i Arabią Saudyjską, Saddamem i Assadem, ajatollahami i świeckimi dyktaturami. To nie tylko polityka obecnej administracji – to się ciągnie od czasów Roosevelta.

Inwestowanie przez rząd Netanyahu w stosunki z Grecją opłaca się: greccy komandosi zajęli statki "Flotylli Wolności" i nie pozwalają im odpłynąć z portu. Izrael uzyskał również wsparcia w walce z międzynarodowym lewactwem od Turcji. Tureckie wojskowe służby MIT (obecnie kontrolowane przez AKP), ostrzegły swoich ludzi z ruchu IHH, by nie robili żadnych antyizraelskich zadym. Tymczasem turecka policja kwestionuje to, że doszło do sabotażu na irlandzkim statku flotylii – wykryte uszkodzenia wystąpiły przed zawinięciem tego okrętu do tureckiego portu i miały jakoby rzekomo być efektem wypadku. Powstała więc bardzo egzotyczna koalicja: Izrael-Grecja-Turcja. Coś w stylu: Jews & Nazis Unt. and Win! 🙂

Apropos moich ostatnich doniesień z Iranu: państwowa irańska telewizja ocenzurowała niedawno wystąpienie prezydenta Ahmadinedżada. Nawet TuSSk by tego nie zrobił Kaczyńskiemu…

Hillary Clinton biadając nad stanem węgierskiej demokracji powiedziała, że rząd USA WZNOWI stosunki z Bractwem Muzułmańskim. Później tłumaczyła się, że nie do końca wznowi, bo utrzymuje je sporadycznie od jakiegoś czasu… Jednocześnie dla picu przedstawiła plan reform w Syrii – już widzę, jak Assad go wdraża…

Iran poczyna sobie coraz ciekawej rozwijając swój arsenał rakietowy. Brytyjskie MSZ ostrzegło, że Teheran ma już pociski zdolne do przenoszenia głowic nuklearnych. Na jesieni zeszłego roku, według Izraelczyków, jakoby rzekomo dowiedział się o tym Putin. Powiadomił Obamę i Netanjahu, ale jednocześnie poprosił ich o milczenie w tej sprawie, bo za pomocą swoich resetowych magicznych zdolności przekona Irańczyków, by tych rakiet nie produkowali. Reset resetem, a Izrael już powoli zmienia strategię wobec Iranu. Puszczają do prasy przecieki, że plany ataku lotniczego na irańskie instalacje są odłożone ad acta, teraz trzeba stawiać na łodzie podwodne – czyli doktryna MAD.

A Flotylla sobie płynie (pomimo sabotaży Mossadu). Na jednym ze statków moja ulubiona aktywistka Ewa Jasiewicz (pozdrawiam! :). Tymczasem sami Palestyńczycy z Gazy wskazują, że dowożenie im pomocy przez jakieś lewackie stateczki mija się z celem. Strefa Gazy nie ma żadnego problemu z importem – ma natomiast zablokowany eksport, i tu jest pies pogrzebany…

Powyżej: Politbiuro przed czystką?

W Iranie walka o władzę przybrała zaskakujący obrót: Ahamdinedżad może przestać być prezydentem. Wszystko za sprawą jego najbliższego politycznego powiernika, byłego szefa prezydenckiej kancelarii Esfandiara Rahima-Mashaee. Mashaee, podobnie jak Ahmadinedżad, były oficer służb wywiadowczych poważnie podpadł ajatollahom. Z jednej strony wykreował Ahmadinedżada na gwiazdorskiego, ludowego prezydenta cieszącego się autentycznym poparciem wielu Irańczyków, z drugiej  kreował politykę historyczną odwołującą się do "nacjonalistycznej" perskiej przeszłości Iranu. Miarka się przebrała, gdy Ahmadinedżad wyrzucił namaszczonego przez Khameneiego ministra wywiadu. Wówczas Mashaee stracił stanowisko i został oskarżony przez Najwyższego Przywódcę Duchowego o… czary oraz kontaktowanie się z dżinami. Teraz zaciska się wokół niego poważniejsza pętla – wsadzają jego ludzi do więzienia za korupcję. Celem tej kampanii jest Mahmud Sabourdżian vel Ahmadinedżad, gdyż zbytnio wybił się na samodzielność. 

A mnie ciekawi, jak teraz Ahmadinedżada będą przedstawiać media?

Turcy dokonali niesamowitego zwrotu. Zaczęło się od tego, że odwołali swój udział w najnowszej "pacyfistycznej" flotylii płynącej do Gazy – tym samym zabijając całą imprezę. Później doszło do tajnych negocjacji turecko-izraelskich prowadzonych pod egidą USA. Teraz Turcja wznowiła współpracę militarną i wywiadowczą z Izraelem. Czemu to robi? Odpowiedź jest prosta: Syria. Turcy chcą w ciągu pół roku obalić Assada. Izrael się na to zgadza. Co więcej rząd Netanjahu zaakceptował turecki warunek mówiący o stworzeniu wspólnego rządu przez Fatah i Hamas.

Moim zdaniem Turcja mogłaby sobie samodzielnie poradzić z Syrią. Zwłaszcza w warunkach wewnętrznej rebelii w Syrii.

 W Syrii Assad zapewnia, że naród go kocha. I w ramach polityki miłości wojsko urządza obławy na uchodźców spieprzających do Turcji oraz kontynuuje brutalną pacyfikację miast, miasteczek i wsi na północy kraju. Co ciekawe do antyassadowskiej opozycji przyłączyły się nawet niektóre palestyńskie grupy. Nad północną Syrią latają tureckie śmigłowce – zarówno w ramach misji zwiadowczych jak i humanitarnych (zrzucają jedzenie i wodę uchodźcom błąkającym się po pustkowiu). Turecki rząd ostrzega Assada: masz mniej niż tydzień, by się poprawić. Do baz w Turcji napływają wojska innych państw NATO. Interwencja w tej chwili wydaje się mało prawdopodobna, Obama miękko traktuje Assada.

Co ciekawe Meir Dagan, były szef Mossadu, wbrew licznym mędrkom uważającym, że obalanie Assada nie jest w interesie Izraela, twierdzi, że syryjski reżim należy obalić i zastąpić sunnicką władzą. Jeden z powodów: straci na tym Hezbollah oraz Iran. Uważam tak samo. W 2003 r. nie trzeba było bombardować Bagdadu tylko Damaszek. Saddam był politykiem, który mógł się z Zachodem dogadać. Assad jest gostkiem, który Zachód zwodzi.

Nasilają się pogłoski o szykowanym na jesień amerykańskim desancie w Libii. Byłby on z pewnością zabójczy dla sił Kaddafiego – bo na razie NATO angażuje się w wojnę jedynie czubkiem paznokcia. Ot z konfliktu wycofują się Włochy, które chyba tam żadnej akcji bojowej nie dokonały…